بیماری پوستی گال یا جرب چیست و راه حل انم ؟

مایت نر كه اندازه اش تقریبا نصف ماده است پس از بارور نمودن جنس ماده، بعد از مدت كوتاهی می میرد.. محل زندگی انگل، داخل پوست بدن انسان است و پس از انتقال به میزبان، قسمت سطحی پوست بدن را به صورت عمودی سوراخ كرده سپس به ایجاد تونل در سطح افقی می پردازد بطوریكه در هر شبانه روز حدود 3-2 میلیمتر پیشروی می كند و تخمهایش را در داخل آن قراردهد.

 هیره ماده در طول زندگی 5-4 هفته ای خود در داخل نقب های داخل جلدی حدود 50-40 تخم می گذارد كه بعد از 5-3 روز حدود 10 درصد آنها باز میشوند و لاروهایی  از آنها خارج می شوند كه از سلولهای پوست تغذیه كرده و تونلهای جدیدی را ایجاد می كنند و نهایتا به هیره بالغ تبدیل می شوند. دوره زندگی هیره از تخم تا تخم  24-10 روز طول می كشد. راه اصلی انتقال، تماس نزدیك حداقل برای 15 دقیقه با افراد آلوده و گاهی از طریق وسایل آلوده می باشد.

 علایم بیماری:

نشانه اصلی بیماری خارش است. خارش معمولاً شبانه و شدید است و هنگام خواب در بستر كه بدن شخص گرم می شود اتفاق می افتد.

 انگلها در اثر گرم شدن محیط و در بعضی مواقع به دنبال گرفتن دوش آب گرم نیز فعال شده و خارش شروع می شود. علایم دیگر شامل ضایعات پوستی قرمز رنگ و برجسته، تورم موضعی، بثورات جلدی و تونلهای زیرپوستی به طول 15 ـ 3 میلی متر است.

دانه هایی به شكل مروارید كه محتوی مایع شفاف بوده و هاله ای قرمز رنگ دور آن را احاطه كرده، روی پوست پدید می آیند و اندازه هر یك از دانه ها كه به صورت تاول قابل دیدن است، معمولاً به اندازه ته سنجاق می باشد و ممكن است به علت خاراندن زیاد شكل خود را از دست داده و به صورت اثرات خراش مانند یا به صورت زخمهایی در محلهای آلوده دیده شود.

 هیره های اسكابئی نقاطی از بدن انسان كه دارای پوست ظریف، چین خورده و مرطوب ایت مانند پشت و كف دستها،  فضاهای بین انگشتان، مچ، آرنج، زیر بغل، و كشاله ران و نوك سینه را آلوده می كنند. در شیرخواران  صورت، كف و قوزك پا نیز ممكن است درگیر شود. تشخیص قطعی با آزمایش ضایعات جلدی و مشاهده مایت در زیر میكروسكوپ صورت می گیرد.

راههای انتقال بیماری:

1ـ خوابیدن در یك بستر

2ـ زندگی در محیطهای اجتماعی شلوغ

3ـ انتقال از راه لباس و یا وسایل آلوده مثل لباس خواب

4ـ بازی كودكان با یكدیگر مخصوصاً در مهدكودكها

5ـ پرستاری از اشخاص آلوده

راههای پیشگیری:

1ـ رعایت بهداشت فردی و نظافت روزانه

2ـ عدم استراحت در محیطهای غیربهداشتی

3ـ شناسایی افراد آلوده، قرنطینه كردن و درمان آنها

درمان:

1ـ قبل از درمان دارویی، افراد باید با آب گرم و صابون به خوبی خود را كیسه بكشند.

2ـ وسایل خواب و لباسهای زیر بیمار باید حدود 5 ـ 4 دقیقه درآب جوش قرار گیرد وبعد در آفتاب خشك شوند.

3ـ اتوكشی درزهای لباس بیمار

4ـ درمان دارویی شامل پماد یا لوسیون گامابنزن، پرمترین ,بنزیل بنزوات و تركیبات گوگرد دار از جمله پماد 10 درصد گوگرد در وازلین ( بعنوان درمان سنتی ) و پماد كروتامیتون است كه طبق دستور و تجویز پزشك معالج باید به صورت موضعی مصرف شود. اخیرا از قرصهای ایورمكتین Ivermectin  در دوز واحد نیز استفاده می شود.